Παρασκευή, Ιουλίου 21

...θερινής νυκτός

Τα φωτάκια της πόλης τρεμοπαίζουν απόψε. Αποφάσισαν να συγχρονιστούν με τον ψυχισμό μου. Κι έχει και ένα αεράκι... ότι πρέπει!
Το μπαλκόνι μου ποτέ δεν είχε τόσο ωραία και μελαγχολική θέα ταυτόχρονα.
21 Ιουλίου σου λέει μετά. Κοντεύει και η εποχή που θα ψάχνω να βρω που πήγε το καλοκαίρι μου. Και κάτι μου λέει πως ούτε φέτος θα' χω απάντηση.
Ας χαοθούμε και λίγο χωρίς τύψεις πια. Πριν καλά καλά το καταλάβουμε θα' ναι και πάλι Σεπτέμβρης. Και μετά πάλι τα ίδια.
Τα, φυσικά και ψυχολογικά, πρωτοβρόχια δεν αργούν.
Τώρα από σενα εξαρτάται αν θα προσπαθείς να καθυστερήσεις τον καιρό μέχρι τότε ή αν θα τα περιμένεις πως και πως.
Οπότε απλά θα αρκεστώ στο να σηκώσω την πολλοστή μπύρα για απόψε, και να πιω στο υπόλοιπο του καλοκαιριού και σε ό,τι αυτό φέρει.
Ας ελπίσουμε μια φορά και σε κάτι καλό μωρέ. Ποτέ δεν ξέρεις... (;)